http://blogs.worldbank.org/education/files/education/dsc_0640.jpg
http://blogs.worldbank.org/education/files/education/dsc_0640.jpg

 

மத்திய அரசு கொண்டு வந்த கல்வி உரிமை சட்டம் நீட்டிக்கப்படுமா அல்லது பழைய பாணியில் தேர்ச்சியடையாத ஆரம்பக்கல்வி மாணவர்கள் ஃபெயிலாக்கும் முறையே தொடரப்படுமா என்பதுதான் ஆர்வலர்கள் அனைவருக்குமான கேள்வி. தேர்தல் முடிந்ததும் கூடிய மத்திய ஆலோசனை குழு கூட்டத்தில் எல்லா மாநிலங்களும் இந்த “ஃபெயிலாக்குதல் கூடாது” என்ற முறையால் பலன் இல்லை எனவும் 2009ம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கல்வி உரிமை சட்டம் திரும்ப பெறப்பட வேண்டும் எனவும் ஒருமனதாக கூறியதாக தெரிகிறது. 

2009ம் ஆண்டு கல்வியுரிமை சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டபோது பெருமாற்றத்திற்கான விதையாக பார்க்கப்பட்டது. குழந்தைகள் கற்கும்விதம் ஆரோக்கியமான வகையில் உருமாற்றப்படும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஏனெனில் முக்கியமாக இந்த சட்டம் முன்னிறுத்துவது, மாணவர்கள் ஃபெயிலாக்கப்படாமல் அடுத்தடுத்த வகுப்புகளுக்கு (முதல் வகுப்பு முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரை) தேர்ச்சியாக்கப்பட வேண்டும் என்பதைத்தான். நோக்கம் மிக எளிமையானது.  ஆசிரியர்கள் குழந்தையின் கற்றலை வருடம் முழுக்க கணிப்பார்கள். தேவைப்படும் நேரங்களில் உதவுவார்கள். இதன்மூலம் எந்த குழந்தையும் கற்காமல் இருக்க முடியாது. மட்டுமல்லாமல், அடுத்த வகுப்புக்கான தேர்ச்சியும் இயல்பாக நேரும்.

குழந்தைகளின் கற்றலுக்கான பொறுப்பு ஆசிரியர்களை சாரும். தற்போதைய நடைமுறை அப்படி கிடையாது. குழந்தைகள் நன்றாக படிக்க வேண்டியது குழந்தைகள் பொறுப்பு. கல்வியுரிமை சட்டத்தின் விளைவாக, எதிர்வரும் வருடங்களில் படிப்பை நிறுத்தும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை குறையும். ஏனெனில் ஃபெயில் ஆகுதல்தான் பிள்ளைகள் படிப்பை நிறுத்த முக்கிய காரணம்.

கற்றல் பற்றாக்குறை

2012ம் ஆண்டு கல்வியுரிமை சட்டத்தை விளக்கிய மனிதவளத்துறை அமைச்சகம், ஃபெயிலாக்கும் முறை இல்லாததை பற்றி கூறுகையில்:

“குழந்தைகளை தோல்வி பயத்திலிருந்து விடுவிக்கும். ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தனிப்பட்ட கவனம் செலுத்த ஆசிரியர்களை கட்டாயப்படுத்தும். ஒரு குழந்தை ஃபெயிலாவதற்கு காரணம் அந்த குழந்தையின் குறைபாடு காரணம் அல்ல. நன்றாக படிப்பதற்கான சூழலும் முறையும் இல்லாததுதான் காரணம். அதாவது, அமைப்பின் குறைபாடு. குழந்தைகள் ஃபெயிலாக்கப்படுவதால் குழந்தையின் கல்வித்தரம் வளர்கிறது என எங்கும் கண்டறியப்படவும் இல்லை. சொல்லப்போனால், ஃபெயிலாக்கப்படும் குழந்தைதான் படிக்கும் பள்ளியை விட்டு  நிற்பது அதிகமாயிருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.”

ஒவ்வொரு வருடமும் கணிசமான எண்ணிக்கையில் மாணவர்கள், எழுத்துத்திறன் கூட கற்காமல் பள்ளிக்கல்வியை நிறுத்துகிறார்கள். இதை ‘ஃபெயிலாக்காத முறை’ கல்வியுடன் தொடர்புபடுத்தி, பல மாநில அரசுகள் அம்முறை நிறுத்தப்பட வேண்டுமென வலியுறுத்துகின்றன. ஃபெயிலாக்கும் கல்விமுறை இருந்த காலத்தில், கல்வியை இடையில் நிறுத்தும் மாணவர்கள் எண்ணிக்கை இதைவிட குறைவாக இருந்ததா என்பதை யாரும் ஆராய விரும்பவில்லை என்பது வேறு விஷயம். தேர்வுகள்தாம் மாணவர்களை படிக்க வைக்கின்றன என்கிற தவறான எண்ணமும் பரவலாக இருக்கிறது. தேர்வு, பாஸ், ஃபெயில் என்ற பழைய கல்விமுறைதான் சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது.

தேர்வுகளில் தேர்ச்சியடையாத மாணவர்கள் கற்றல் திறன் குறைவானவர்கள் என்றுதான் பல ஆசிரியர்களும் கல்வி நிர்வாகிகளும் கூட நம்புகிறார்கள். கல்வியுரிமை சட்டத்தின்படி 25% ஏழை மாணவர்களை ஒவ்வொரு வருடமும் படிக்க பள்ளிகள் அனுமதிக்க வேண்டும். இந்த மாணவர்கள் ஏழ்மையான பின்புலத்தை சார்ந்திருக்க வேண்டும். பெற்றோர்கள் கல்வியறிவு அதிகம் கொண்டிருத்தல் கூடாது. ஏனெனில், சமூக, பொருளாதார, குடும்பப் பின்னணிகள் கூட குழந்தைகளின் படிப்புக்கு தடையாக அமையலாம். பெரும்பாலான ஆசிரியர்களும் கல்வி நிர்வாகிகளும் ஏழை மாணவர்களுக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட சாதி மாணவர்களுக்கும் ஆதரவாக இருப்பதில்லை. ஆசிரியர்களின் கல்வியறிவே அவர்கள் கொண்டிருக்கும் பின்புலங்களை, விழுமியங்களை கேள்வி கேட்கும் அறிவாக இருக்கவில்லை. அப்படிப்பட்டவர்கள் கற்றுக்கொடுக்கும் இடத்தில் இருக்கையில், குறைபாடு படிப்பவர்களிடம் இருக்காது. போதிப்பவர்களிடம்தான் இருக்கும் என்கிறது மனிதவளத் துறை அமைச்சகம்.

அமைப்பின் தோல்வி

இந்த புது அமைப்பு குழந்தைகள் படிப்பதற்கு நல்ல வழி என சிலர் ஒப்புக்கொண்டாலும் அதற்கான அறிவையும் பயிற்சியையும் ஆசிரியர்களுக்கு கொடுப்பது எந்தளவுக்கு சாத்தியம் என சந்தேகம் தெரிவிக்கின்றனர். கல்வியுரிமை சட்டம் வந்து ஐந்துவருடங்களுக்கு பின்னும் அதன் முழு நோக்கத்தையும் அதன் வழிமுறைகளையும் இன்னும் அறியாமலும் புரியாமலும்தான் ஆசிரியர்கள் இருக்கின்றனர்.

பல இடங்களில், குழந்தைக்கு கற்பிக்கும் வேலையை தட்டிக்கழிக்கவும் சில உத்திகளை ஆசிரியர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.  உதாரணமாக, தில்லியிலும் பஞ்சாபிலும் குழந்தைகள் முடிக்க வேண்டிய அசைன்மெண்ட்டுகளுக்கான மதிப்பெண்களை உயர்த்திக் கொண்டே போய் கடைசியில், அதிக எண்ணிக்கையிலான மாணவர்கள் ஏழாம் வகுப்பு தேர்வில் தேர்ச்சி அடையாமல் ஆக்கியுள்ளனர். இதற்கு காரணமான எந்த ஆசிரியரும், கல்வி நிர்வாகியும், துறை அதிகாரியும் தண்டிக்கப்படவில்லை. மனிதவளத்துறை ‘இது குழந்தையின் கோளாறு அல்ல; அமைப்பின் கோளாறுதான்’ என சொன்னாலும், இறுதியில் தண்டிக்கப்படுவதென்னவோ குழந்தைதான்.

‘ஃபெயிலாக்காத கல்விமுறை’யில் திருத்தம் கொண்டு வர மனிதவளத்துறை அமைச்சகம் ஆதரவு திரட்டினாலும், அது யாருக்கு உதவப்போகிறது என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும். அதன் ஆதாயம், குழந்தைகளுக்கா அல்லது பயிற்சியும் அக்கறையும் இல்லாத ஆசிரியர்களுக்கா அல்லது ஏழை குழந்தைகளை அனுமதிப்பதால் தன் பள்ளியின் தேர்ச்சி விகிதம் குறையும் என எண்ணும் தனியார் கல்வி நிர்வாகிக்கா?

இந்திய அரசும் அதன் பணக்கார இயந்திரமும் யாருடைய ஆதாயத்தை பொருட்படுத்தும் என நினைக்கிறீர்கள்?

 

மூலம்- – http://scroll.in/article/750157/why-india-should-not-bring-back-the-old-practice-of-failing-primary-school-children