http://projecttrust.org.uk/wp-content/uploads/2013/10/IndiaClassL.jpg
http://projecttrust.org.uk/wp-content/uploads/2013/10/IndiaClassL.jpg

உலகின் அனைத்து பகுதியிலும் மிகவும் அதிகமாக பேசப்படும் தலைப்புகள் எவை என்னும் கேள்விக்கு, வானிலை மற்றும் அரசியல் என்று பதில் அளிப்பார்கள். எனினும்,  அதே கேள்வியை பிள்ளைகளின் பெற்றோர்களிடம் கேட்டால்.. தம்தம் “பிள்ளைகளின் எதிர்காலத் திட்டமிடுதல்” தான் என்று கூறுவார்கள்.

அவர்களது நாட்டம் முழுவதும் அதில் தான் இருக்கும் என்று கூறினால் அது மிகையாகாது. தங்கள் குழந்தை நடக்க கற்ற நாள் முதல் தங்கள் மனதில் திட்டமிட ஆரம்பித்துவிடுகிறார்கள். எடுத்துக்காட்டாக , எந்த மொழியில் படிக்க வேண்டும், எந்த பாடதிட்டம் பயில வேண்டும்,  எந்த பள்ளியில் சேர வேண்டும்,  மேலும் ஆரோக்கியமான பொழுதுபோக்கு —  விளையாட்டு,  நடனம்,  இசை, எந்த வகையான துறையை தேர்வு செய்வது — பொறியியல், மருத்துவம், மேலாண்மை போன்றவைகள்.

பெற்றோர்களுக்கு குழந்தைகள் மேல் இருக்கும் கவலை, அவர்கள் கல்வியில் தேர்ச்சி பெறவேண்டும் என்பதும் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதே ஆகும்.. இந்த சிந்தனை அவர்களது ஒவ்வொரு நடவடிக்கைகளையும் பாதிக்கின்றது.

ஒரு சில பெற்றோர்களுக்கு, தங்கள் குழந்தையை மிகச் சிறந்த கல்வியாளராக பார்க்க ஆசை. ஏனென்றால் அதுவே எதிர்காலத்தில் அவர்களுக்கு நல்ல வாழ்க்கையை பெற்று தர உதவும் என்பதனால். சிலசமயம், பிரச்சனைகள் வருவதற்கும் பெற்றோர்களே காரணமாகி போகிறார்கள். குழந்தை பருவத்திலேயே அவர்களை பொறியாளராகவும்,  மருத்துவராகவும்  ஆக்க வேண்டும் என்று கூறி, அன்றிலிருந்து குழந்தை எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும், இறுதி இலக்கை அடைய  வேண்டும் என கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறது மற்ற எந்த ஒரு விஷயத்திலும் ஈடுபாடு காட்ட விடக்கூடாது என்ற முடிவுக்கு வருகின்றனர்.

இன்னும் சில பெற்றோர்கள் எல்லா விஷயத்திலும்  தங்கள் குழந்தைகளை அவர்கள் விருப்பம் இல்லாமல் கட்டாயப்படுத்துகின்றனர். படிப்பு, விளையாட்டு மற்றும் கூடுதல் கல்விசார் நடவடிக்கைகள் எல்லாவற்றிலும் முதன்மையாக வர வேண்டுமென அழுத்தம் கொடுகின்றனர். தொலைக்காட்சி மற்றும் இணைய நிகழ்ச்சியில் பங்குபெற வைத்து பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின்  பிரதிபலிப்பு மற்றும் பெருமையில் தாங்கள் குளிர்காய எண்ணுகின்றனர். ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனித்துவமான திறமை கொண்டவர்கள். அவர்களை அதே அளவீடு  கொண்டு கணிக்கிட முடியாது மற்றும் கூடாது.

சரி, இவ்வாறு பேசுவதால்,  பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் தவறான வழியில் செல்லும் பொழுதும்,  அவர்களது எதிர்கால வாழ்க்கையில் அக்கறை காட்டாமல் இருக்க வேண்டும் என கூறவில்லை . அளவுக்கு அதிகமான மற்றும் குறைவான வழிகாட்டுத்தல்கள் இரண்டுமே பிரச்சினைகள் தான். நாம் சரியான கல்வி சூழலை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கவும், தங்கள் பணிகளை தாங்களே செய்துகொள்ளவும், பிள்ளைகளுக்கு வழிகாட்ட வேண்டும். மற்றவர்கள் அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில் தலையிடுவதை அனுமதிக்கக்கூடாது. ஓர் எளிய உதாரணம், குழந்தைகள் வீட்டுப்பாடங்களை முடிக்க நீங்கள் உதவ வேண்டுமே தவிர,  நீங்களே அதை முடித்து கொடுக்க கூடாது.

மடலின் லெவின், மருத்துவர் மற்றும் ஆசிரியர், தனது புத்தக வெளியிடான Teach Your Children Well: Parenting for Authentic Success” ல்  “வளர்ச்சி என்பது குழந்தைகள் தங்களது தன்னாட்சி திறமை, நம்பிக்கையை எப்படி மேம்படுத்திக்கொள்வது என்ற என்ணத்தை உருவாக்குவதாகும்.” என்கிறார். புதியதாய் நடக்க ஆரம்பித்திருக்கும் குழந்தைக்கு, அவளால் நடக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை கொடுத்தால் அதுவே அவளுக்கு உதவியாய் இருக்கும். அதுபோலவே அவர்கள் ஒரு வேலையை தாங்களாகவே செய்து கொள்ள கற்றுக்கொண்ட பிறகு நீங்களே உங்களை தட்டிக்கொடுத்து கொள்ளலாம். முக்கியமாக, தேவையில்லாத தலையிடுதலை யாரும் விரும்புவதில்லை. அது குழந்தைகள் அல்லது இளம் வயதினராகவும் இருக்கலாம்.

குழந்தைகள் தாங்களாகவே தங்களை சுற்றியுள்ள விஷயங்களையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும், அந்த புரிதல் தானாகவே அமைய வேண்டுமே தவிர, திணிக்கப்பட்டதாக இருக்க கூடாது. இதை எப்படி செய்வது?

மிகவும் சுலபம். பிள்ளைகளை அவர் போக்கில் விட வேண்டும். தாங்களாகவே ஆராய்ந்து,  தெரிந்த விஷயங்கள் அவர் மனதில் ஆழமாக பதியும். அவைகளை அவர்கள் நம்மிடம் வெளிப்படுத்த விரும்புவார்கள். தலைசிறந்த கல்வியாளர் லலிதா அப்பாச்சு, குழந்தைகளுக்கு ஏற்ற ஆசிரியர்களை தம் பட்டறையின் மூலம் தயார் செய்யும் பணியில் உள்ளவர், பள்ளிக்கூடத்தில் கற்றல் எளிமையாக இருக்க வேண்டும் என்கிறார். ” பிள்ளைகள்,  ஓர் இயந்திரம் போல அந்த பருவத்தில் கற்று கொண்டே இருப்பார்கள் ஆனால்,  நம் கல்விமுறை அதை செய்யவிடுவதில்லை, முன் அட்டை முதல் பின் அட்டை வரை  படிக்க வேண்டும். அதோடு முடிந்தது, படிப்பும், குழந்தை பருவமும் ” என்று கூறுகிறார்.

ஒரு குழந்தையால் எந்த ஒரு துறையிலும் சிறந்தவனாக வர முடியும் என்றால், அவன் எப்படி சரியான துறையை தேர்வு செய்தான் என்று நமக்கு தெரியுமா? பிள்ளைகளை அவர்கள் வழியில் விட வேண்டும். அவர்களே  எல்லாவற்றையும் கற்று தெளிவார்கள். இசை, நடனம், விளையாட்டு, அறிவியல், கலை, போன்ற அனைத்து விருப்பங்களையும் ஆராய விட வேண்டும். பின்னர் அவர்களே அவர்களுக்கு பொருத்தமானதை தேர்வு செய்யட்டும். இன்னும் ஒரு உதாரணமாய் பள்ளியில் அனைவரும் கிரிக்கெட் விளையாட்டை தான் கற்க விரும்புகிறார்கள் என்பதால் உங்கள் குழந்தை தனக்கு விருப்பமான சதுரங்க விளையாட்டை கற்க கூடாது என்று அர்த்தம் இல்லை. குழந்தைகளின் திறமையும், விருப்பமும் ஒரே துறையில் இருக்கும் போது வெற்றி எளிதாகுகிறது.

மூலம்- http://www.caleidoscope.in/caleidoscope-blog/give-children-the-right-to-choose-their-career

தமிழில்- ஷாபின் ஜான். வி